Het aantal nakomelingen van deze elegante en actieve apensoort dat de afgelopen jaren in Europese dierentuinen ter wereld kwam, is op één hand te tellen. De geboorte is dan ook zeer belangrijk voor het Europese fokprogramma van roodgezicht slingerapen. Moeder en jong maken het beiden goed en laten zich graag bekijken door zowel soortgenoten als bezoekers.
Slingeraap jong 16 februari 2010
De roodgezicht slingeraap is een zogenaamde grijpstaartaap die voorkomt in de regenwouden van Frans Guyana, Suriname en het noordelijke deel van Brazilië. De laatste decennia is hun aantal door jacht en verlies aan leefgebied met zo’n dertig procent afgenomen. De lokale bevolking jaagt op slingerapen vanwege hun vlees. Wordt een moeder met jong geschoten, dan wordt het kleintje vaak als huisdier gehouden, of verkocht. De drie vrouwelijke slingerapen die in GaiaPark leven, ondergingen een zelfde lot. De moeder van het jong dat geboren is, leefde zelfs jaren vastgebonden aan een ketting bij een school. Uiteindelijk werden ze in een opvangcentrum in Frans Guyana ondergebracht, maar vanwege financiële problemen kon men daar niet meer voor de dieren zorgen. In het najaar van 2006 verhuisden de drie slingeraapvrouwen via Frankrijk naar Kerkrade.
Slingeraap jong 14 januari 2010
Voor het Europese fokprogramma van roodgezicht slingerapen was de komst van deze onverwante vrouwtjes zeer belangrijk. In heel Europa leven, verspreid over zeven dierentuinen, slechts 26 roodgezicht slingerapen en wereldwijd zijn dat er niet veel meer. Daarom werd de Kerkraadse vrouwengroep anderhalf jaar later vanuit Artis (de enige andere Nederlandse dierentuin waar roodgezicht slingerapen leven), uitgebreid met een mannetje. In zijn 30 jarige leven had hij zich daar al eerder voortgeplant. Hoewel de slingeraapmoeder in 2008 al de vruchtbare leeftijd van vijf jaar bereikte, was het toch nog even wachten op het eerste jong. De draagtijd van slingerapen is met 7,5 maand overigens erg lang. Dankzij de dikker wordende buik wisten de dierverzorgers van GaiaPark al enige tijd geleden dat er een kleine op komst was.
Niet alleen voor het fokprogramma, maar ook voor de moederaap zelf is de geboorte bijzonder. Het is namelijk de eerste keer dat ze een jong ter wereld brengt. Bij een apenvrouw die zelf tijdens haar jeugd zonder soortgenoten leefde, is het altijd spannend hoe ze op haar eerste eigen jong zal reageren. De roodgezicht slingeraap gedraagt zich echter als een voorbeeldige en liefdevolle moeder; ook al lijkt het kleintje nog niet heel erg op haar. De karakteristieke gelaatstrekken van de punkharige roodgezicht slingerapen ontbreken namelijk nog: het jong heeft een bijna geheel zwart gezicht en een verrassend kale kop. Het jong zit dicht bij moeders borst en wordt ondersteund door haar beschermende arm. En zoals het een echte slingeraap betaamt, houdt het kleintje zich met vier poten én grijpstaart goed vast aan moeders lange haren. Als het wat groter is, verhuist het jong van de buikzijde naar de rug om vanaf daar de wereld om zich heen te leren kennen.
De andere slingerapen vinden de nieuweling reuze interessant en verdringen zich rond moederaap om de kleine even aan te kunnen raken. Aan de andere kant van het glas zijn de menselijke oh’s en ah’s ook niet van de lucht.
Meer blijde geboortes
De afgelopen twee weken vonden naast de roodgezicht slingeraap nog drie andere winterse geboortes plaats. In het Europagebied kwam een oeros ter wereld. Het kalfje dartelde al na twee dagen aan moederszijde door de sneeuw. De kleine kuif mangabey die maandag geboren werd, is voorlopig met zijn soortgenoten en de gorilla’s in het binnenverblijf te bewonderen. De geboorte van een grote kudu tot slot, bracht het totaal aantal jonge kudu’s in GaiaPark vorige week op vier. Voordat deze jonge antilopen uit de warme savannestal komen, moeten sneeuw en ijs eerst helemaal gesmolten zijn.