Nederlandse en Europese diersoorten krijgen over het algemeen slechts in een beperkte periode van het jaar jongen. Hoewel veel vogels niet alleen in mei eieren leggen, geeft het spreekwoord “In mei leggen alle vogels een ei” duidelijk aan dat het voorjaar de periode is waarin Nederlandse vogels zich voortplanten. En zodra de eerste lammetjes geboren worden, begint iedereen aan de komst van de lente te denken. Ondanks de vrieskou begon de lente in GaiaPark dit jaar op 23 januari, toen op één dag maar liefst drie mergelland lammetjes ter wereld kwamen: een tweeling en een eenling. Als de drie lammetjes naast elkaar staan, kun je duidelijk zien dat de eenling een stuk forser is dan de tweeling. Deze eenling had ten eerste natuurlijk meer ruimte om in de moederbuik te groeien en hoeft de moedermelk daarnaast niet met een broertje of zusje te delen. Door hun warme wollen vacht konden de lammetjes meteen de volgende dag naar buiten. Kinderen die bij de lammetjes stonden te kijken riepen “kijk mama, de lammetjes moeten in bad want ze hebben een badjas aan!”
Oeroskalfjes worden ook altijd vroeg in het jaar geboren. Deze robuuste runderen zijn goed bestand tegen winterse omstandigheden en ook de jongen hebben geen enkele moeite met winterkoude. Het oeroskalfje dat op 13 februari ter wereld kwam, ging dan ook direct de volgende dag met haar soortgenoten mee naar buiten. Meer weten over oerossen? Klik dan hier.
In tegenstelling tot de Europese dieren, hebben veel tropische dieren die in dierentuinen leven, geen strak geboorteseizoen. In GaiaPark worden dan ook het hele jaar door dieren geboren. In januari kwamen in hun verblijven achter de schermen een witgezicht saki en een dikdik ter wereld. In februari werd een grote kudu geboren. De witgezicht saki zal in de loop van dit voorjaar in het verblijf naast de grote volière in Amazonia te zien zijn en de grote kudu op de savanne van Namibia. Dat er een dikdik in GaiaPark geboren is, zal voor veel lezers echter een verrassing zijn. Niet veel lezers zullen immers weten dat er überhaupt dikdiks in GaiaPark leven!
Dikdiks zijn kleine, schuwe hoefdieren die in paartjes in centraal Afrika leven. De mannetjes hebben kleine scherpe hoorntjes en beide geslachten dragen een grappige kuif. Met hun fragiele pootjes zijn dikdiks echter erg kwetsbare dieren. Om de kans zo groot mogelijk te maken dat er geen gewonden zouden vallen, is besloten om de dikdiks in GaiaPark alle tijd te geven om rustig aan hun nieuwe verblijf te wennen. De dieren zouden in eerste instantie alleen het binnenverblijf verkennen. In het voorjaar van 2006 arriveerden de eerste twee dikdiks, twee mannetjes, in GaiaPark. Binnen een paar weken brak één van de mannetjes zijn poot waardoor de dierenarts deze heeft moeten laten inslapen. Enige tijd later kwam een nieuw mannetje naar GaiaPark, maar ook die ging dood voordat hij het buitenverblijf had kunnen verkennen. Hij overleed aan een steekwond in zijn buik, van de scherpe hoorn van zijn soortgenoot. Ruim een jaar geleden, begin 2008 kreeg het achtergebleven mannetje gezelschap van een vrouwtje. Het klikte goed, de dieren werden steeds rustiger en aan het eind van de zomer werd langzaam gestart om de dikdiks in hun buitenverblijf naast de bongo’s te wennen.
Ook hier gaan de dierverzorgers met de uiterste voorzichtigheid te werk. Het buitenverblijf van de dikdiks is een dicht begroeid bosje, waar vooralsnog geen specifieke bezoekersinkijk is gemaakt en zonder identificatiebordje van de dikdik. Tussen het struikgewas door kon je afgelopen zomer met een beetje geluk wel regelmatig een glimp van dit schuwe hoefdiertje opvangen. 
Dat het koppeltje het goed met elkaar kan vinden en ze zich op hun gemak voelen in het verblijf, blijkt wel uit de geboorte van 16 januari. In het najaar van 2008 bracht het vrouwtje overigens al een onvoldragen, dood jong ter wereld, dus we wisten al dat ze zich voort konden planten. Het kalf dat nu geboren is, is gelukkig gezond ter wereld gekomen. Een week na de geboorte heeft de dierenarts het jong onderzocht, kreeg het een identificatiechip en is gewogen. Het diertje, een vrouwtje woog toen slechts 772 gram. Zodra het weer wat warmer wordt, zal het dikdik gezinnetje langzaamaan weer het buitenperk gaan betreden. En met een beetje geduld en geluk kunt u ze vanuit de shelter bij de bongo’s zien rondscharrelen. Als de dieren rustig blijven zal het bosje waar ze leven na verloop van tijd wat verder opgesnoeid worden en zijn deze elegante hoefdieren ook voor meer bezoekers zichtbaar. Uiteindelijk is het de bedoeling dat de dikdiks ook toegang krijgen tot het gebied van de Bongo’s.
Meer over Kirks dikdik leest u op de website van de NVD dierentuinen van Zoodiac zoos.