Nu het jong twee maanden oud is, heeft het kleintje zijn eerste stapjes gezet en begint de wereld om zich heen steeds meer te verkennen.
Onderaan deze pagina staat een filmpje van de jonge veelvraat.
De afgelopen twee jaar kwamen in GaiaPark ook jonge veelvraten ter wereld, maar binnen een dag verdwenen ze en zijn nooit meer terug gezien. Om de kans op het overleven van de jongen dit jaar te vergroten, werd een deel van het verblijf vanaf half februari afgesloten voor bezoekers. Ook de dierverzorgers kwamen nog maar één keer per dag langs om te voeren en om te kijken of er al jongen geboren waren. Zo had het veelvraatvrouwtje meer rust. Deze aanpak bleek te werken, want op 17 februari lagen er twee hulpeloze, blinde jongen met een sneeuwwitte vacht in het stro van de slaapkist. Na ruim een week overleed één van de jongen, maar de andere ontwikkelde zich goed. Ruim drie weken na de geboorte gingen de ogen open en werd hij langzaam wat actiever. Na een maand sleepte moeder haar jong voor de eerste keer in haar bek naar het buitenverblijf. Veel bezoekers waren reuze nieuwsgierig naar het kleintje, maar moeder wist hem goed te verstoppen. Sinds het begin van deze maand heeft GaiaPark echter diverse mooie foto’s en leuke filmpjes van de kleine veelvraat ontvangen van bezoekers.
Van knuffelbeer tot pluizig monster!
Half april, twee maanden na de geboorte, hebben de dierverzorgers het veelvraatjong voor de eerste keer gepakt. In het kader van het Europese fokprogramma was het namelijk belangrijk om te weten wat het geslacht van het jong was. Het jong lag in de nestbox te slapen en moeder was in het buitenverblijf. Toen de verzorgers het kleintje in zijn nekvel pakten, hing het er net zo slap bij als wanneer moeder hem in haar bek draagt. Met zijn zachte vacht was het net een levende knuffelbeer! Het jong woog 2,6 kilo en zeer waarschijnlijk was het een mannetje. Om het geslacht voor de zekerheid nog eens goed te bekijken, hebben de roofdierverzorgers de kleine veelvraat deze week voor de tweede keer in handen gehad. En inderdaad, het is een mannetje. Maar ineens was het kleintje niet zo lief meer. Hij schreeuwde, krabde en beet wild om zich heen. En zoals het een echte veelvraat en marterachtige betaamt, stonk hij als een otter! De lieve ‘teddybeer’ is dus veranderd in een pluizig monstertje!
Nu het geslacht van de kleine veelvraat bekend is, heeft hij ook officieel een naam gekregen: Tapio. Dit is de naam van de Finse, mythische geest van het bos, de jacht en de dieren. Een heel toepasselijke naam, aangezien veelvraten in het wild bijna nooit gezien worden en geduchte roofdieren zijn!
De jonge veelvraat maakt zijn eerste stapjes.
Tot 10.000 jaar geleden leefden veelvraten ook in Nederland, op de koude vlaktes van de IJstijd, maar met het verdwijnen van het ijs, verdween ook de veelvraat van het toneel. Tegenwoordig leven veelvraten alleen nog op de koude toendra’s van Siberië, Scandinavië en Canada en Alaska. Er zijn niet veel veelvraten meer in het wild. GaiaPark Kerkrade Zoo is de enige dierentuin waar veelvraten te zien zijn. In heel Europa leven er verspreid over 25 dierentuinen slechts 60. Voor het behoud van veelvraten in Europese dierentuinen is daarom een gecoördineerd fokprogramma opgezet, maar ook de voortplanting blijft beperkt. De geboorte van het jong in GaiaPark is dan ook erg belangrijk.
Op onderstaand filmpje zie je hoe moeder veelvraat haar jong nog in de nekvel probeert op te tillen en hoe het kleintje zijn eerste stapjes maakt. Het filmpje is gemaakt door Frans Moonen, bezoeker van GaiaPark en veelvraat liefhebber.
In dit filmpje zie je hoe de kleine veelvraat (per ongeluk?) in het water komt en daar doorheen waadt. Het filmpje is gemaakt door stagiaire Denise, afdeling ZOOmanagement GaiaPark.